‘Het mooie is: de kaarsjes blijven branden’

Robert is sinds dit schooljaar verbonden aan ‘het Boni’. Hiervoor werkte hij zes jaar als rector in Hilversum. “Ik heb theologie gestudeerd en ben altijd gelovig geweest. Het vasten gedurende de veertig dagen tussen Aswoensdag en Pasen is een christelijk gebruik. Zowel onder katholieken als onder protestanten zijn er mensen die deze periode gebruiken voor bezinning en versobering en iedereen kan er zijn eigen invulling aan geven. Het zet je op een bepaalde manier stil. Daarbij is het ook goed om te ervaren dat je niet ergens afhankelijk van bent.”

Eén keer gezondigd

Robert eet gedurende de vastenperiode alleen drie maaltijden en wat fruit, geen koekjes, taart of chips. “Ik heb ook wel eens veertig dagen geen koffie gedronken, maar dat viel me zwaar. Ik ben nogal een koffieliefhebber. Overigens heb ik nu één keer gezondigd. Onze secretaresse was jarig en ik vond het onbeleefd om de taart te weigeren. Verder begin ik tijdens de vastenperiode elke dag met bijbel lezen in plaats van meteen op mijn mobiel te scrollen. In de trein laat ik mijn telefoon ook links liggen en luister ik een poëzie-podcast. Daar mijmer ik dan een beetje over door.”

Bewondering

Dit jaar valt de christelijke vastenperiode samen met de ramadan. Robert: “Binnen het Boni vinden we het belangrijk dat jongeren kennismaken met verschillende religies. Zo hebben islamitische leerlingen onlangs een open iftar georganiseerd. Dat is de dagelijkse avondmaaltijd die moslims tijdens de ramadan direct na zonsondergang nuttigen. Alle brugklassers organiseren dit met hun klas. Hun medeleerlingen geven uitleg over dit gebruik, wat voor velen een eyeopener is. Ik heb bewondering voor leerlingen die vasten tijdens de ramadan. De hele dag niet eten en drinken is zwaar, zeker wanneer de vastenperiode in de zomer valt en de dagen lang zijn.”

Niemand blaast de kaarsjes uit

Op het van oorsprong katholieke Boni brandt elke dag een paaskaars. “Bij de kaars staat een rek met kleine kaarsjes,” vertelt Robert. “Wat bijzonder is, elke dag branden een paar van die kleine kaarsjes, door willekeurige leerlingen of collega’s aangestoken. Daar is geen zichtbaar verhaal om heen, geen toestemming voor nodig, dit wordt gewoon in stilte gedaan. En het mooie is dat andere leerlingen hier met respect mee omgaan. De kaarsjes blijven branden en worden niet uitgeblazen. Het zegt iets over de sfeer en de cultuur binnen onze school.”

Wanneer je je mobiel in je tas laat, heb je ineens gesprekken

“Wat het vasten me brengt? Je bent je bewuster van je omgeving als je jezelf stilzet. Je ervaart de zon, het licht, de temperatuur intenser en bent meer afgestemd op de mensen en dingen om je heen. Wanneer je je mobiel in je tas laat, heb je ineens gesprekken. Zo geef je iets aan de wereld om je heen. Je creëert ruimte om ‘verschillig’ te zijn in plaats van ‘onverschillig’ en je krijgt er ook iets voor terug. Een mooi verhaal of reflectie op je interactie met anderen. Wat ik belangrijk vind is dat je er niet trots op moet zijn dat je vast. Je moet het in basis voor jezelf doen en voor je eigen innerlijke proces.”